Wyobraźcie sobie prostą, nieskończenie długą drogę. Po jej obu stronach, w idealnie równych odstępach, stoją gospodarstwa – każde z nich identyczne, każde zwrócone węższym bokiem do traktu. Za każdym domem rozciąga się długi, wąski pas ziemi, niczym linijka wytyczony. To nie scenografia do filmu o pruskiej dyscyplinie. To rzędówka – typ wsi, który na trwałe…
Na wschodnich rubieżach Łodzi, tam gdzie dziś rozciąga się osiedle Olechów, pod koniec XVIII wieku powstała niezwykła osada. Jej mieszkańcy – Olędrzy wiskiccy – na trwałe wpisali się w historię tego miejsca, przekształcając dzikie lasy i bagniska w żyzne pola i łąki. Kim byli Olędrzy? Olędrzy (inaczej Olendrzy) to pierwotnie osadnicy z Fryzji i Niderlandów,…
Z ogromną radością przedstawiamy książkę Kamila Motyla „Olechów. Ród z błota i olch” – niezwykłą sagę historyczno-fantastyczną osadzoną w realiach naszego regionu. To opowieść, w której prawdziwa historia Olechowa spotyka się z realizmem magicznym, folk horrorem i słowiańską demonologią. Autor zabiera czytelników w podróż przez dzieje Olechowa – od czasów dawnej osady rolniczej i osadnictwa…
Stary cmentarz ewangelicko-augsburski na Olechowie to zabytkowa nekropolia z połowy XIX wieku, położona w Łodzi przy ul. Zakładowej, na terenie dawnej osady rolniczej Olechów. W sercu łódzkiego Olechowa, ukryty wśród zabudowań Osiedla Słowiańskiego i kompleksu szkolnego, znajduje się niezwykłe miejsce – stary cmentarz ewangelicko-augsburski z połowy XIX wieku. Ta niewielka, zabytkowa nekropolia to ostatni materialny…
W niedzielę, 13.09, wyruszamy na nasze pierwsze działania terenowe na obszarze Olechowa z wykorzystaniem wykrywaczy metali. Nie będzie to zwykłe „szukanie fantów”. Chcemy spojrzeć na teren jak na zapis historii — sprawdzać dawne ślady, dokumentować to, co uda się odnaleźć, analizować kontekst miejsc i lepiej poznawać przeszłość Olechowa. Każde znalezisko, nawet z pozoru niepozorne, może…
Mrowienie pod skórą nie ustało, gdy w drzwiach chaty stanęła Kasia. Była to córka tkacza z pobliskiej Huty Szklanej – dziewczyna o włosach jak dębowe liście jesienią i oczach, w których gnieździł się wieczny, leśny chłód, zupełnie niepodobny do ciepła innych dziewcząt. Szeptali ludzie we wsi, że jej matka, uciekając przed carskimi rekrutami w głębokie…
Część I: Czas, gdy lód taje i ziemia wzdycha Marzec na Olechowie nie przychodził jak radosny gość w jasnej siermiędze; skradał się raczej jak wilk o bosej, zabłoconej łapie, ostrożnie omijając wciąż jeszcze zamarznięte zakola rzeki. Słońce, bladożółte i zimne niczym niedopieczony pański piernik, wisiało nisko nad czubkami czarnych olszyn, nie potrafiąc rozgonić gęstego, siwego…